نادر آرمیان

www.naderarmian.ir

نظریه انقراض انبوه در اثر افزایش CO2
ساعت ۱:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٦/٢٤  کلمات کلیدی: دانش ، تاریخ

شبیه سازی کامپیوتری آب و هوای 250 میلیون سال قبل زمین نشان می دهد که گرمایش زمین در آن دوران به واقعه موسوم به "انقراض انبوه" دامن زده است.

محققان آمریکایی می گویند افزایش شدید میزان دی اکسید کربن باعث صعود چشمگیر دما به اندازه 10 تا 30 درجه سانتیگراد نسبت به دمای امروز زمین شد.

آنها در آخرین شماره مجله "ژئولوژی" می نویسند که این گرمایش تاثیر شدیدی بر اقیانوس ها داشت، جریان اکسیژن به آب های عمیق را قطع کرد و باعث نابودی اکثر اشکال حیات شد.

این تحقیقات بر وزن مجموعه فزاینده ای از شواهد که می گوید بالا رفتن دما، و نه برخورد یک جرم عظیم آسمانی به کره زمین، به بزرگترین انقراض در تاریخ منجر شد می افزاید.

انقراض ماقبل تاریخ

علل آن انقراض، در پایان دوره "پرمیان" (Permian) و آغاز دوره "تریاسیک" (Triassic)، از مدت ها قبل برای دانشمندان معما بوده است.

در حدود 95 درصد اشکال حیات در اقیانوس ها و همچنین سه چهارم گونه های ساکن خشکی ها در آن واقعه از میان رفتند.

دلایل زیادی برای آن واقعه فاجعه بار ارائه شده است که شامل برخورد اجرام آسمانی، فعالیت آتشفشانی، تغییرات آب و هوایی و بروز یخ بندان گسترده در زمین است. با این حال یافتن شواهد ملموس و قابل اطمینان برای تایید این نظریه ها دشوار بوده است.

آخرین داده هایی که دانشمندان "مرکز ملی تحقیقات جوی" (NCAR) در شهر بولدر در ایالت کلورادو فراهم آورده اند، موید این نظریه است که فعالیت گسترده آتشفشانی در خلال صدها هزار سال باعث انتشار مقادیر عظیمی دی اکسید کربن و دی اکسید سولفور در هوا شد و به تدریج هوای کره را گرمتر و گرمتر کرد.

تاثیر عمیق

تیم محققان از "مرکز ملی تحقیقات جوی" از ابزاری پژوهشی موسوم به "سی اس اس ام" (Community Climate System Model) استفاده کرد که تاثیر جمعی دمای جو، دمای اقیانوس و جریان ها را بررسی می کند.

ترایلوبایتس ها یکی از گونه هایی بودند که در آن انقراض نابود شدند

مطالعه آنها نشان می دهد که دما در عروض جغرافیایی بالاتر چنان بالا رفت که آب اقیانوس ها تا عمق سه هزار متری گرم شد.

این پدیده فرآیند "گردش" که آب های سردتر، حامل اکسیژن و مغذی ها، را به سطوح پایین تر می برد مختل کرد. آب از اکسیژن خالی شد و آبزیان نابود شدند.

جفری کایل و همکارانش در نشریه "ژئولوژی" می نویسند: "نتیجه گیری مطالعه ما این است که افزایش سطح دی اکسید کربن کافی است تا شرایط غیرقابل تحملی برای آبزیان ایجاد شود و به علاوه دمای فوق العاده شدید در خشکی نیز به مرگ موجودات ساکن خشکی ها دامن می زند."

مشکل محاسبه کنش ها و واکنش های پیچیده میان عناصر گوناگون سیستم آب و هوایی زمین تا این اواخر مدل های کامپیوتری را غیرقابل اطمینان می ساخت.

پروفسور پل ویگنال، از دانشگاه لیدز در بریتانیا، که درباره دوره گذار میان پرمیان و تریاسیک تحقیق می کند می گوید که مدل های کامپیوتری از پیشرفتگی لازم برای بازآفرینی چنین شرایط جوی مرگباری که با انتشار فوق العاده شدید گازهای گلخانه ای همراه بود برخوردار نبودند.

وی به بی بی سی گفت: "به گمان من بسیاری از دست اندرکاران شبیه سازی کامپیوتری نسبت به میزان وخامت شرایط 250 میلیون سال قبل مطمئن نبودند درحالی که شواهد آن در صخره ها مشهود است؛ اما اکنون آخرین سیستم مدل سازی آب و هوایی قادر به شبیه سازی شرایطی است که تا آستانه نابود کردن کل حیات از روی زمین پیش رفت."

http://tmnosrat.blogfa.com/post/128/%d9%86%d8%b8%d8%b1%d9%8a%d9%87-%d8%a7%d9%86%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b6-%d8%a7%d9%86%d8%a8%d9%88%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d8%a7%d8%ab%d8%b1-%d8%a7%d9%81%d8%b2%d8%a7%d9%8a%d8%b4-CO2